نوع دیگر

 هر از چند گاهی (شاید هم بیشتر اوقات) زندگی ام رنگ می بازد . اصلا می شود  خورشیدی موهوم که هم پرنور است و هم کم نور...

انگار به سیاهی خبرهای بد عادت کرده ایم."هم میهن"توقیف شد و با شنیدنش تنها توانستم آه بکشم و به یکباره خروارها خاطره ی تلخ از تعطیلی ها توقیف ها و بیکار شدن هایمان هجوم اوردند و مثل زخم کهنه ای دوباره سرباز کردند. که مرهمی نیست برایش جز آه.... 

وقتی دیدمش باورم نشد... زیر چشمهایش سیاهی لای دندان هایش و پوست صورتش حکایت از پسر ۲۹ ساله نمی داد...یک روز از دیدنش گذشته اما نمی توانم فراموشش کنم...چند سالی از من بزرگ تر بود اما دوستان خوبی بودیم و دوران کودکی خوبی داشتیم.مگر می شود فراموشش کنم....تا وقتی بچه بودیم غرق در بازی های کودکانه ما را از دنیای بزرگان جدا می کرد...نوجوان که شدیم درباره درس و کتاب های خوانده و نخوانده حرف می زدیم و گاهی مشق هایش را من می نوشتم . موقع امتحان من حفظ می کردم و او از من سوال می کرد .دوست بودیم تا وقتی که او کنکور قبول شد  به شهر دور افتاده ای رفت و خودش هم دور شد از همه چیز و همه کس.حالا هم که این حال و روز را دارد .می دانستم گرفتار اعتیاد شده اما نه با این شدتی که دیروز دیدمش...خواستم با او حرف بزنم اما نشد  یعنی نتوانستم  حالا هم فکرش رهایم نمی کند .چه کاری از دست من ساخته است؟؟؟؟

گهگاه خاطراتمو می نویسم و معمولا دیگه به این نوشته ها سر نمی زنم.اما امشب رفتم سراغشون.یه دفتر نارنجی (که خیلی دوسش دارم) چند تا سررسید و یه عالمه تک ورق که هرچی دلم خواسته نوشتم.متنی که زیر می نویسم هم حاصل یه دغدغه ای بوده که الان تا حدی برام حل شده اما اون زمان منو آزار میداد.دیالوگ هاییه که تو یه مهمونی رد و بدل شد:

"وقتی در یک رابطه دوستی حس ناب وجود داشته باشد باید آن را دو دستی چسبید"وحید با گفتن این جمله فاطمه رو به واکنش واداشت:"همین حس ناب فرصت های انتخاب آزاد را از آدم می گیرد."پس بر سر دوراهی حفظ موقعیت فعلی و یا انتخاب فرصت جدید دوستی کدام را باید برگزید؟فاطمه می گوید:"غلبه روحیه محافظه کاری و شاید عادت به آن چیزهایی که داریم ما را از انتخاب فرصت های جدید باز می دارد.ما به خاطر ترس از ورود به موقعیت جدید و از دست دادن موقعیت فعلی ترجیح می دهیم که همین موقعیت فعلی را حفظ کنی چه بسا که فرصت جدید موقعیت بهتری برایت بسازد."

و من تو اون مهمونی گیج شده بودم که حفظ حس ناب بهتره یا انتخاب فرصت های تازه...چند سالی از این دغدغه گذشته و دیگه برام نه حس ناب معنی میده و نه انتظار معجزه از فرصت های جدید رو دارم...