"کودکی که در سوسک و کثافت زندگی می کند.در سرمای زمستان می لرزد و در گرمای تابستان عرق می ریزد. کودکی که مدرسه را تا نیمه خوانده و رها کرده و مانند پدر از سر فقر و ناچاری شغل تخلیه چاه و لوله بازکنی را انتخاب می کند."
این آینده ای است که ابراهیم حاتمی کیا برای یک کودک ساخته است. او آینده چهار کودک دیگر را نیز رقم می زند. کودکانی که از شکافهای عمیق نسلی رنج می برند ؛ پدری پنهانی دارند؛ نامشروع هستند و یا درگیر با خیانت اند .
ابراهیم حاتمی کیا در آخرین فیلمش که "دعوت " نام دارد؛ پنج زندگی را به تصویر می کشد که زنانش ناخواسته باردار می شوند و حاتمی کیا هم می گوید این کودکان(جنین ها) فرشته های الهی هستند که به این دنیا دعوت شده اند پس به هر قیمتی شده نباید دست رد بر سینه این دعوت زد . حتي اگر مادر آينده يك زن شصت ساله، يك زن بي شوهر (صيغه اي )، يك زن بازيگر كه فعلا كارش را بيش از فرزند دوست دارد، يك زن آواره در شهري غريب با يك شوهر چاه بازكن يا يك زن بريده ازشوهر باشد .
"آیا باید به هر دعوتی پاسخ مثبت داد؟" از وقتی فیلم دعوت ساخته ابراهیم حاتمی کیا را دیده ام این سوال در ذهنم نقش بسته است.
ادامه مطلب را در اینجا بخوانید.